امشب سر نماز نمی دانم چرا یکهو یاد معلم ادبیاتمان افتادم که همیشه میگفت یا رب.هر وقت که خیلی اذیت می کردیم میگفت یا رب.هر وقت که ارام بودیم باز هم می گفت یا رب.هر وقت که معمولی بودیم می گفت یا رب.زیر لب میگفت یا رب هر وقت که چرت و پرت از خودمان می پراکندیم می گفت یا رب.خلاصه خودش بود و این "رب"اش که هی صدایش می کرد و مثل اینکه خیلی هم باهاش حال می کرد.دلم خیلی تنگش شده.

هر کجا هست خدایا.....

نوشته شده در دوشنبه چهاردهم بهمن 1387ساعت 8:32 بعد از ظهر توسط عاطفه | |